Pas dy dekadash larg vendlindjes, Naser Sejdiji është rikthyer më në fund në tokën e tij, në Tërnoc të Bujanocit, duke mbyllur një kapitull të gjatë dhe të vështirë të jetës së tij. Ish-pjesëtar i Ushtrisë Çlirimtare për Preshevë, Medvegjë dhe Bujanoc (UÇPMB), ai kishte qenë për 20 vite në ndjekje nga drejtësia serbe, një situatë që e kishte penguar të kthehej në shtëpi.
Gjatë gjithë kësaj periudhe, Naseri kishte jetuar në Kosovë, konkretisht në Gjilan, ku kishte kaluar vitet e mërgimit të detyruar, larg vendlindjes dhe familjes së gjerë.
Kthimi i tij është shoqëruar me emocione të forta, sidomos nga familja, e cila nuk e kishte reshtur asnjëherë pritjen. Djali i tij, në një mesazh prekës mirëseardhjeje, e ka përshkruar të atin si “gjeneral i familjes”, duke theksuar rolin e tij të pazëvendësueshëm në jetën e tyre:
“Mirë se na erdhe babë, gjeneral i familjes, gjeneral që na qëndrove pranë mua, motrës dhe nënës, edhe pse larg fizikisht.”
Sipas familjarëve, mungesa e gjatë nuk ishte një zgjedhje e tij, por pasojë e rrethanave të krijuara pas luftës. Si ish-luftëtar i UÇPMB-së, Naseri kishte kontribuar në mënyrë të drejtpërdrejtë në ngjarjet e asaj kohe, por përfundoi përballë një ndalese që e mbajti larg vendlindjes për vite me radhë.
Kjo situatë detyroi familjen të jetonte larg rrënjëve të tyre, larg kujtimeve dhe jetës që kishin ndërtuar. Megjithatë, pavarësisht sfidave, Naser Sejdiu nuk u dorëzua. Ai vazhdoi të jetojë me dinjitet në Gjilan, duke punuar dhe duke u kujdesur për familjen, ndërsa në zemër mbante gjithmonë mallin për vendlindjen dhe shpresën për rikthim.
Pas 20 vitesh pritjeje, rikthimi i tij në Tërnoc të Bujanocit nuk përfaqëson vetëm një kthim fizik, por edhe një fitore shpirtërore. Ai kthehet si një njeri që ka ruajtur identitetin dhe lidhjen me vendin e tij, pavarësisht çdo pengese.
Historia e Naser Sejdiut mbetet një dëshmi e fortë e sakrificës, qëndresës dhe dashurisë për familjen dhe atdheun — një histori që do të kujtohet gjatë si simbol i durimit dhe shpresës për drejtësi.
