Ndikimi që mund të ketë zgjerimi i NATO -s me Finlandën dhe Suedinë në luftën e Ukrainës , një zhvillim që i lejon Perëndimit të forcojë më tej pozicionin e tij përballë aspiratave ekspansioniste të Vladimir Putinit, pritet të shihet në Evropë dhe Shtetet e Bashkuara si vendimi historik i vendeve nordike për të ndryshuar në mënyrë dramatike politikën e sigurisë.
Kjo është disfata e parë e madhe e Moskës që nga fillimi i pushtimit rus në Ukrainë, në një kohë kur përplasjet në frontin e Donbasit dhe kontrolli i Detit të Zi nuk kanë dhënë ende rezultatet e dëshiruara për Putinin dhe rrezikun e një lufte të gjatë, gjithnjë e më reale.
Kërcënimet e Kremlinit kundër Helsinkit dhe Stokholmit ranë në vesh të shurdhër dhe nuk arritën qëllimin e tij për të ruajtur neutralitetin e të dy vendeve për dekada.
Fakti që presidenti finlandez Sauli Niinisto gjatë një bisede me homologun e tij rus të premten e gjeti Putinin më komproment se kurrë, mund të pasqyrojë gjithashtu shqetësimin e Moskës për ndryshimin e ekuilibrit në kufirin verior të Rusisë, përtej paralajmërimeve publike të Kremlinit . Shumë e shohin Putinin duke lëvizur mes retorikës së ashpër dhe paralajmërimeve verbale ndaj Finlandës dhe Suedisë, por pa mbajtur vazhdimisht një “tempo” të lartë në këto kërcënime pikërisht për të mos i treguar opinionit publik të brendshëm të vendit të tij se pushtimi i Ukrainës e bëri Rusinë plotësisht të izoluar nga mjedisi ndërkombëtar dhe për ta afruar NATO-n, në kufijtë e saj.
Megjithatë, pa qenë ky shqetësim i Moskës një shenjë e sigurt se çfarë mund të bëjë në të ardhmen e afërt, gjëja interesante është se si do të lëvizë realisht Rusia në muajt e ardhshëm , domethënë për aq kohë sa duhet për të përfunduar procesin e anëtarësimit, të dy vendet – kërkohen miratime nga të 30 vendet anëtare të Paktit. Kundërshtimet e Turqisë, si i vetmi vend i NATO-s që ka ngritur pengesa dhe kundërshtime, vlerësohet se përfundimisht do të reduktohen edhe nëse disa nga kërkesat e Ankarasë duhet të plotësohen. Si Sekretari Amerikan i Shtetit, Anthony Blinken , ashtu edhe Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Jens Stoltenberg, kanë shprehur besimin se Turqia nuk do të pengojë përfundimisht pranimin e dy vendeve.
