Çdo vit, më 2 prill, shënohet Dita Botërore e Ndërgjegjësimit për Autizmin, një ditë që synon të rrisë vetëdijen dhe të nxisë mbështetje për personat në spektrin e autizmit dhe familjet e tyre. Kjo ditë nuk është vetëm simbolike – ajo duhet të shërbejë si një reflektim i sinqertë për mënyrën se si shoqëria jonë i trajton këta qytetarë.
Autizmi nuk është sëmundje, por një mënyrë ndryshe e të perceptuarit dhe të përjetuarit të botës. Megjithatë, përkundër përpjekjeve globale për përfshirje, realiteti në shumë komunitete, përfshirë edhe në Komunën e Bujanocit, mbetet sfidues. Personat me autizëm dhe familjet e tyre shpesh përballen me mungesë të shërbimeve të specializuara, mungesë të mbështetjes institucionale dhe, më e rënda, me harresë shoqërore.
Në vend që të jenë pjesë aktive e jetës sociale, shumë prej tyre mbeten të izoluar. Prindërit shpesh detyrohen të përballojnë të vetëm barrën emocionale, financiare dhe fizike të kujdesit, pa mbështetjen e duhur nga institucionet apo komuniteti. Kjo nuk është vetëm padrejtësi sociale – është dështim kolektiv.
Në një kohë kur flitet për barazi dhe të drejta për të gjithë, është e papranueshme që kjo shtresë e ndjeshme të lihet në margjina. Nevojiten politika konkrete, investime në shërbime sociale dhe arsimore, si dhe një qasje më humane dhe gjithëpërfshirëse.
Dita e sotme duhet të jetë më shumë se një kujtesë – duhet të jetë një thirrje për veprim. Sepse një shoqëri që harron më të ndjeshmit, rrezikon të humbasë vetë humanitetin e saj.
