Nga këtu, njerëzit u zhvendosën shumë kohë më parë në kërkim të një jete më të mirë, kështu që fshati është i shkretë fantazmë. Ka vetëm disa familje, në të cilat jetojnë rreth njëzet njerëz.
Bajram Beqiri nga fshati Bilaç komuna e Bujanocit ka mbi 300 dele dhe qengja, të cilët i zhvendosi nga fshati Bilaç aty pranë në Bratoselcë, në mënyrë që të mund t’i kulloste ato në kullotat lokale dhe livadhet në fshatin ku ka vetëm 20 njerëz.
Bratosellca është rreth një kilometër e gjysmë larg autostradës së Korridori 10 afër Bujanocit, por pa marrë parasysh atë, fshati është pa rrugë, ujë, shkolla, dyqane dhe gjithçka tjetër që është e nevojshme për kushtet e jetesës njerëzore në shekullin 21.
Nga këtu, njerëzit janë zhvendosën shumë kohë më parë në kërkim të një jete më të mirë, kështu që fshati është i shkretë fantazmë. Ka vetëm disa familje, në të cilat jetojnë rreth njëzet njerëz, shkruan telegraf.
Monotonin e fshati të lënë pas dore, ku jetojnë serbët, e ka thyer shqiptari Bajram Beqiri nga fshati Bilaç i cili së pari merrte me qira, dhe më pas bleu shtëpi të braktisura dhe solli delet.
“Delet janë dashuria ime dhe një mënyrë për të pushuar nga punët e tjera dhe jeta e përditshme.
Së pari fillova me një tufë më të vogël, dhe ndërsa numri i krerëve u rrit, pastaj i zgjerova shtallët gjithashtu.
Së pari kam marrë me qira prona të braktisura, dhe pastaj bleva diçka.
Kam marrë stimulim nga shteti për zhvillimin e blegtorisë, kështu që kur mbledh dhe zbres gjithçka, tani për tani kam një llogaritje ekonomike.
Këtu nuk ka ujë, kështu që unë sjell rezervuarë uji. Në qendër të fshatit ka një pus nga i cili të gjithë nxjerrim ujë, por është kryesisht për njerëzit, megjithëse i ushqejmë edhe bagëtitë.
Unë kam dy punëtorë që kujdesen për ta, si dhe qen, të cilët janë qen që punojnë, puls dhe
ata janë të ngarkuar me drejtimin e tufës” thotë Beqiri.
Ai shton me shaka se “eksporton” qengja në Novi Pazar, por që tani kërkesa ka rënë shumë për shkak të situatës me koronën. Çmimi i qengjit është rreth 230 dinarë për kilogram.
“Deri më tani, e gjithë kjo ka patur levërdi, dhe veçanërisht që kur shteti filloi të ndihmojë dhe të japë stimulim, është e vështirë për ne që të kemi një numër kaq të madh të krerëve pa mrrë stimulim.
Tani ka pak krizë për shkak të koronës, sepse nuk ka festime të mëdha, festa, por shpresoj t’i shes këto krerë më herët, me një çmim të pranueshëm. Kamë fatin që rreth 80 për qind e deleve nga tufa ime bëhen me qengja dy herë në vit, disa prej tyre kanë binjakë, kështu që unë jam i kënaqur” thotë Beqiri për telegrafin.
Beqiri shkon shumë mirë me fqinjët e tij të rinj. Të gjithë jetojnë nga bujqësia, blegtoria dhe perimtaria.
Fushat janë pak më poshtë, afër autostradës, ku toka është pjellore, por këtu në kodra është e dobët dhe e pakët. Delet e Beqirit e kanë ringjallur në një farë mënyre këtë fshat, ku kryesisht njerëzit janë të moshuar.
Beqiri shpreson që edhe dikush tjetër në këtë zonë të vendosë për një punë si e tij, sepse, siç thotë ai vetë, blegtoria ka levërdi./Lajmial/
